Archief verslagen 2007-2008

Weer verlies voor BC DNPP

Het drama speelde zich op de Westerweg 12 in het dorpshuis de Weme. Zoals gewoonlijk zaten de spelers van het eerste team te wachten op hun tegenstanders klaar voor de strijd. Het werd half acht, kwart voor acht, acht uur maar nog geen tegenstander.Toeschouwers begonnen te morren en ongeduldig te worden. 20:05 wordt er gebeld op de mobiele telefoon van "goeroe" Pieter. Dat waren de tegenstanders en vroegen waar we bleven.
De altijd vriendelijk Pieter legde in korte bewoording uit dat zij fout zaten en naar Noordwijk moesten komen. Dat was de eerste tekenen dat het wel eens anders zou kunnen lopen als we gedacht hadden. Achteraf hadden we ons aan de regels moeten houden en de wedstrijd als gewonnen moeten beschouwen maar zo onsportief zijn we nu ook niet.
Om half negen begon de eerste partij van Pieter tegen Wolter. Mooie partij om naar te kijken. Ze liepen gelijk op, dan Pieter weer voor en dan Wolter weer. Wolter was in het voordeel want die moest maar 27 puntern terwijl Pieter er 30 moest. Het was dus zaak om Wolter voor te blijven. Maar dat lukte niet.
De arbiter riep na een punt van Walter "en nog drie" terwijl Pieter nog 5 punten moest. Maar het publiek hielp Pieter er doorheen. Met een serie van 3 en daarna 2x 1 punt maakte Pieter, die met wit speelde de partij uit.
Maar ja, Wolter had nog de gelijkmakende beurt. De eerste maakte hij, de spanning was nu echt te snijden, doodstil in het biljartmekka van Noordwijk, Wolter legt aan, de bal was niet echt moeilijk, de gele liepmrechting de witte nadat hij de rode had geraakt, een, twee drie banden, maar de bal miste de witte. Een daverend gebrul barste los. Pieter had de eerste 2 punten binnen. Geen probleem zou je zeggen.
Vanwege de lange partij en vanwege het late tijdstip inmiddels werd er besloten om op twee biljarts verder te gaan. Freddie naar boven en Marten beneden. Marten moest tegen Raymond terwijl Freddie tegen Lammert moest spelen.
Laten we eerst naar boven gaan. Freddie, gemotiveerd tot op het bot moest 20 punten maken terwijk zijn tegenstander er 15 moest maken. Geheel niet onder de indruk ging Freddie er als een speer van door via 2, 6, 8, 12, stond freddie al naar 30 beurten op 19 punten terwijl zijn tegenstander op 7 stond. Kat in bakkie toch.
Maar niets was minder waar. Wat er toen gebeurde zal altijd wel een raadsel blijven maar Freddie kon de laatste punt niet maken. Zijn tegenstander daarin tegen begon aan een opmars dat wil je niet geloven. Met een serie van 2, 3 en nog een 2 kwam Lammert bijgelopen en maakte de laatste punt in de 40ste beurt uit. Doodstil was het in de Weme. Wie had dat gedacht.
Freddie kon met de gelijkmakende beurt nog gelijk komen. Spanning was te snijden, Freddie legde aan met trillende handen en kloppend hart. De bal verliet de de keu, de afstoot was goed, via rood rechts effect, keurig door de hoek via de lange band, korte band, weer terug op de lange band en..........carambool. Gelijk dus. De spanning ontlaadde in een gejuch maar de bittere smaak bleef en kon ook niet met cola worden weggespoeld.
Nu naar beneden. Daar speelde Marten. Marten die de laatste weken uitstekend speelde en die ook nu weer voortreffelijk begon. Iedereen in de zaal had daarom het volste vertrouwen dat het 6-1 zou gaan worden. Maarrrrrrrrrr, het was of er iets mis was. Ja de ballen van Marten allemaal net mis. De ene beurt na de andere werd gespeeld maar de score van Marten bleef op 4 staan. Een klein drama begon zich af te spelen. Ook in het publiek begon men te beseffen dat het vanavond wel een kon gaan gebeuren. En het gebeurde. Terwijl Raymond de puntjes bijelkaar sprokkelde speelde Martin hoofdzakelijk tegen zich zelf. Na 62 beurten, toen Raymond het laatste punt speelde stond de teller van Marten op 14. Het drama was kompleet. Uitslag 3-4. Drama, huilende fans, vreselijk. Het was nog lang onrustig in Noordwijk
Er is nog niets verloren, maar de twee volgende wedstrijden moeten wel gewonnen worden anders gaat het kampioenschap aan onze neuzen voorbij.
Op naar Winschoten.



Driebanders krijgen deksel op de neus.

Vol goede moed togen de sterren op maandag 1 maart naar Roden om tegen de mannen van KWW hun koppositie te verdedigen.
Zoals altijd in Roden werden de biljarters weer verbannen naar het speelhol ondergronds, en in de kelder mocht Freddie van der Heide het spits afbijten tegen Albert.
Beide heren speelden goed, was niets van te zeggen, maar helaas moest Freddie uiteindelijk de partij gewonnen geven, goed was deze avond niet goed genoeg, de stand derhalve 2- 0 voor KWW.
De laatste 2 partijen werden tegelijk gespeeld, John van Lith tegen Eric en Albert Dalmolen op de andere tafel tegen Jan.
Wat kunnen we zeggen van de partij van John tegen Eric?
Welnu, John stond erbij en keek er naar, zat weinig anders op, want het leek wel of er magneten in de ballen van Eric zaten, al speelde hij een kilometer mis dan kloste het wel weer zo dat het punt nóg bijgeschreven kon worden, en met een gemiddelde van 0,81 was ook déze partij binnen voor Eric en KWW, 4 – 0.
Kon wonderkind Albert dan tenminste nog iets doen aan de stand?
Vergeet het maar, Albert en Jan maakten er een ware marathonpartij van weliswaar (clubgenoot Mark zou in de tijd dat deze partij duurde 4 loempia’s naar binnen gewerkt hebben), maar ook Albert moest uiteindelijk zijn partij gewonnen geven, einduitslag 7 – 0 in het voordeel van KWW.
Niet bepaald goed voor de kampioensambities van BC DNPP, ontzettend jammer natuurlijk, balen zelfs, maar ja, moet je de punten maar maken nietwaar?
Maar ja, winnen of verliezen, de mannen van BC DNPP staan bekend om hun sportiviteit en feliciteren de mannen van KWW dan ook met hun overwinning!

John van Lith.

Driebanders winnen wel van een andere topper

Dinsdag 23 feb kwam Davids op bezoek, een team dat ook in de top 3 staat. Harrie ploeger, Henk Motshagen en Fred Breeuwsma waren naar Noordwijk gekomen om eens even van de Noordwijkers te winnen.
Na de koffie werden de keu's " geslepen" en nam Pieter plaats achter de tafel en moest het opnemen tegen Harrie. Vroeger had de "supergoeroe" nog wel eens ontzag voor de grote Harrie, maar tegenwoordig is dat niet meer zo. Dat bleek ook want Pieter nam al heel gauw een grote voorsprong. Waar het bij Harrie net mis ging ging het bij Pieter juist net goed. Je hebt wel eens van die dagen. Het zag er naar uit dat Pieter zijn partij boven de 1 gem. zou gaan eindigen maar dat gebeurde toch niet, maar met een moy. van 0,545 mag je toch te vreden zijn.
Marten moet aantreden tegen Henk. Henk had net een andere keu gekocht maar die beviel niet dus z'n eigen keu maar weer uit de foudraal gepakt. Of dit het nu was om anders wat, ik weet het niet maar Marten kwam niet in zijn spel. Zijn anders toch verzorgde spel was er die avond niet. Het was net of zijn gedachte ergens anders bij was. Hij had dus ook geen schijn van kans tegen Henk en met een moy van 0.277 was dit toch wel een dieptepunt de biljartcarrière van Mertin ( later op de avnd zou Sven twee keer de binnenbocht rijden)
De winstpunten moesten dus van de kant van Albert komen die het tegen Fred moest opnemen. Albert begon voortvarend maar gedurende de wedstrijd begon hij af te glijden naar het niveau wat hij speelde tegen BCM van vrijdag.
G=Fred stoomde door en moest nog maar 6 punten toen de ommekeer kwam. Marten ging tellen vanwege een sanitaire stop van Pieter en opeens ging het beter met Albert terwijl Fred de punten niet meer kon maken. Ook met een beetje geluk soms, maar ja de ene keer heb je de kls tegen de andere keer mee, won albert zijn partij zodat Davids met 2-5 verlies naar huis kon gaan.
Door deze overwinning staan wij weer boven aan, mede omdat dat BCM verloor van Central.

Topper tegen BCM wordt verloren.

De nummers 3 en 4 van de competitiestonden tegenover elkaar in Midwolda, namelijk BC DNPP en BCM8.
Er werd begonnen op twee tafels, op de ene tafel ging John van Lith van start tegen Derk Jan en aan de andere moest Albert Dalmolen het opnemen tegen Jan.
Voor beiden zou het een partij worden om snel te vergeten, het liep bij beiden voor geen meter, voor John zou het de slechtste partij worden in jaren, Albert bood wél meer weerstand, maar ook voor hem mocht het niet baten, kortom, BC DNPP keek meteen al tegen een 0 – 4 achterstand aan.
Tijd dus voor Pieter Potjewijd om in zijn partij tegen Jacob de uiteindelijke score toch nog een beter aanzien te geven.
Ook híer zag het er lange tijd niet naar uit dat het goed zou aflopen, de beide heren ontliepen elkaar niets, totdat Pieter een kleine tussensprint nam en de partij uitmaakte. Helaas voor Pieter maakte Jacob in de nabeurt ook de partij uit, zodat de eindstand werd bepaald op 6 – 1 voor BCM8 uit Midwolda.
Het gevolg hiervan is dat BCM8 de matadoren voorbij zijn gegaan in de stand, zij het met slechts één punt.
Hoe dan ook, wij feliciteren onze tegenstanders met hun overwinning!

Wederom winst voor driebanders.

Op zaterdag 6 februari jongstleden trokken onze matadoren naar het verre Vries in Drenthe om tegen DVKV wederom te proberen een paar punten te sprokkelen voor het waanzinnig spannend verlopende kampioenschap.
John van Lith mocht als eerste van start tegen Jacob, en het moet gezegd, John liet zien weinig last van zenuwen te hebben. Hij speelde goed, bij vlagen was het zelfs bijna geniaal te noemen, maar helaas, Jacob, die af en toe zelf niet doordat dat hij een carambole gemaakt had, trok op het eind een lange neus, want hij wist de partij met het minste mogelijke verschil van één carambole naar zich toe te trekken, 2 – 0 voor DVKV dus.
Vervolgens was het aan de beurt aan Henk Mulder en Freddie van der Heide om tegelijk aan twee tafels iets te doen aan deze tegenslag.
Henk had in zijn partij met Jan weinig moeite, hij liep gestaag uit, maar helaas stokte de machine ruim halverwege, het lukte niet meer , de punten moesten één voor één met bloed zweet en tranen binnen gehaald worden.
Uiteindelijk lukte dit ook nog en door de zege van Henk was de stand weer in evenwicht, 2 -2.
Aan Freddie dus om het af te maken, maar het zag er allermins
goed uit. Fred stond al snel ruim achter, zijn tegenstander Klaas stond gedegen te spelen en je zag Freddie verder wegzakken in het moeras van de vertwijfeling.
Tijd dus om er wat psychologie tegenaan te gooien en John begon op Fred in te praten: “rustig maar, je pakt hem nog wel”.........
Dit maakte onvermoede krachten vrij bij onze agrarische teamgenoot, Freddie begon vechtersmentaliteit te tonen, en uiteindelijk pakte hij met een sterke eindsprint tóch nog de punten binnen voor BC DNPP, wat betekende dat de einduitslag inclusief het extra punt voor het percentage op 2 – 5 voor BC DNPP kwam.
De volgende wedstrijd is op vrijdag 19 februari uit tegen BCM uit Midwolda, een sleutelwedstrijd.

John.


BC DNPP heeft het weer te pakken
We schrijven dinsdagavond 2 februari 2010 (onthoud die datum) het is koud en de straten zijn verlaten.
Vanaf de Trimunterweg (trimunt de nederlandse vertaling van het latijnse woord TRIOMF) de subburb van Noordwijk rijdt een geblindeerde bus richting het dorpshuis de Weme, met als inzittenden 2 van de idolen van de DNPP (Marten en Freddy) die hun boerderij (hobby) hebben verlaten om weer een zware wedstrijd driebanden te spelen tegen Centrum 4 uit Groningen, met onder hen ook de aan de Trimunterweg wonende Roger Winterdijk en dan ook nog Gerrit van Krimpen en de joker Sjoerd Boomsma.
Totaal kom je dan nog maar op 5 spelers maar daarom schreef ik onthoud die datum want nu komt het.
Wonende op de A locatie in Noordwijk kwam ons nieuw aanstormende toptalent HENK MULDER !!! die wegens zijn geringe bekendheid nog zonder bodygards kan reizen maar dit zal snel veranderen en zo kom ik dan op 6 spelers.
Nadat eindelijk iedereen zich tussen de toegestroomde menigte had doorgewurmd kon de wedstrijd beginnen ware het niet dat Centrum 4 een razende reporter had meegenomen in de vorm van Fred Groenenstein met camera, die onder het mom van een paar foto's van de teamgenoten (in werkelijkheid geprobeerd heeft om ons onze succesformule te ontfutselen).
Ondanks deze subversieve activiteiten moesten de wedstrijden dan toch beginnen.
De spits werd afgebeten door Roger en Marten die precies weten wat ze aan elkaar hebben, het zijn teslotte buren en is het zo dat Roger zijn oponent nog wel eens iets wil leren waren de rollen nu finaal omgedraaid
Vanaf het begin tot het eind liep Roger achter de feiten aan, Marten liep gelijk een aantal caramboles uit en nadat Roger zich ging ergeren aan het piepje van het scorebord en aan het meeleven van zijn teamgenoten was de wedstrijd eigenlijk al verloren ook al speelde hij geen slecht gemiddelde en in een kleine 50 beurten maakte Marten de wedstrijd uit 0-2 voor de thuisploeg
De wedstrijden Freddy tegen Gerrit en Henk tegen Sjoerd werden gelijktijdig afgewerkt.
Gerrit de grote kleine man wilde graag boven spelen zodat hij iets meer lawaai kon maken en getooid met groene helm vanwege de zelfs voor Gerrit te lage balken begon hij voortvarend aan de wedstrijd maar ook Freddy staat bekend om zijn goede begin zodat je zou zeggen dit is in 25 beurten bekeken.
Freddy kreeg na ongeveer 20 beurten weer last van zijn doorstootsyndroom zodat voor hem de klad erin kwam, ook Gerrit had even een inzinking maar met een goeie eindsprint met een paar prachtige caramboles en een gemiddelde van 0,54 trok hij de zege naar zich toe 2-2.
Beneden werd ondertussen gestreden voor de winst tusse Sjoerd en onze nieuwe joker Henk.
Enigzins schuchter door al die (media)aandacht begon Henk aan zijn eerste bondswedstrijd in zijn carriére waarbij al snel bleek dat het een speler is die een beetje aandacht wel lekker vindt want hij speelde de sterren van de hemel.
Wij hopen dat Sjoerd zijn mond alweer dicht heeft want voordat hij in de gaten had wat er gebeurde was Henk in beurt 42 al uit en was Sjoerd nog maar halverwege zodat het 4-2 werd voor de DNPPers en wegens het goede spel van Henk (waarvan we nog heel veel zullen horen) ging het laatste punt ook naar de boys zodat de wedstrijd met 5-2 endigde en wij zeer tevreden huiswaarts keerden.
Hierbij nog wat foto's gemaakt door Fred.

Dramatische avond driebanders BC DNPP.

Dinsdag 19 januari 2010, de straten uitgestorven, alle radio’s in Nederland afgestemd op Langs De Lijn, de hoogste kijkdichtheid uit de geschiedenis van Eurosport, de gehele sportminnende wereld houdt de adem in, zullen de matadoren driebanders van BC DNPP hun weergaloze talent weer in een overwinning tot uitdrukking brengen??
Terwijl in het Vaticaan extra kaarsen aangestoken worden verdringen hysterische vrouwelijke fans zich in de arena van De Weme om zo dicht mogelijk bij hun idolen te kunnen komen, slipjes vliegen over het biljart. Zelfs Erika Terpstra, aanwezig als sportgezant, kan zich niet inhouden, ze smijt vol overgave haar slipje in het gezicht van háár idool.........Pieter!
Een uur verder, Pieter heeft al die tijd zijn tong staan te schrobben op de wc, Erika’s slipje inmiddels langs de kant van de weg bij het grof vuil, Pieter is er helemaal klaar voor.
Sensueel draait hij zijn keu in elkaar, de biljartversie van het paaldansen maakt bij de vrouwelijke aanhang alle beschikbare hormonen vrij, het hysterische gegil en gekrijs zorgt voor een 9 punt 5 op de Richter Schaal in de provincie Groningen......Pieter stoot zijn eerste bal.............mis!.....
Zijn tegenstander Koos van De Poedel uit Delfzijl, met een wrang glimlachje op de lippen (stikjaloers omdat hij Erika’s slipje niet toegeworpen kreeg) stoot ook .........raak!
Weer een uur verder......Pieter....mis!.......Koos....raak!......betraande gezichten bij de vrouwelijke fans, onnoemelijke smart op hun gezichten geschreven, Pieter moet zijn partij gewonnen geven, 0 – 2 voor De Poedel.
Nog niks aan de hand, tenslotte is het nu de beurt aan John, de stille rustige puntenleverancier die altijd rustig op de achtergrond blijft, de rust zelve, een mannelijke oerkracht uitstralend die zelfs de meest gelauterde tegenstander angst inboezemt.
Chris, zijn tegenstander, had daar blijkbaar lak aan, want na een uitermate slecht begin van beiden begon hij geleidelijk aan zijn punten te maken, terwijl bij John totaal niets lukte en vertwijfeld moest ook HIJ zijn partij gewonnen geven, 0 – 4 voor de mannen uit Delfzijl.
Onbegrijpelijk voor John dat hij zo slecht speelde, naar verluidt heeft hij later thuis de oorzaak van zijn falen gevonden.......zijn handschoentje was bot!
Goed, de ideale schoonzoon binnen het team, Albert, kon tenminste nog 2 punten verdienen.......ja ja, had je gedacht zag je op het gezicht van Wim van De Poedel.
Overdag nog in Amsterdam geweest (iedereen vroeg zich af wat hij juist DIE dag daar te zoeken had) leek het wel of Wim, volledig in trance, ongekende krachten aangeboord had, hij speelde fenomenaal. Met een gemiddelde van bijna 1 liet hij Albert in het stof bijten en bracht de eindstand op 0 – 7 voor de mannen uit Delfzijl.
Betraande gezichten bij de uitgang van De Weme, vertwijfeling alom, doch niet bij de driebanders van BC DNPP, zij gunden de mannen van De Poedel de punten, weten ZIJ tenminste ook eens wat winnen is, vandaar de welgemeende felicitaties!

John van Lith.

Even pas op de plaats voor de driebanders.

Op maandag 14 december hadden de matadoren uit Noordwijk weer de jaarlijkse survivaltocht naar Westernieland op het programma staan.
Voor de zekerheid deze keer toch maar de Tomtom meegenomen, om bijna zekere extra kilometers te voorkomen, en jawel, we werden netjes voor de deur gedropt.
Onze idolen wisten wat hun te doen stond, het verdedigen van de koppositie in de competitie.
Dat klinkt eenvoudig, maar niets is minder waar.
Hun tegenstanders van deze avond, Eise, Ite en Roelf Jan van Het Achterdeel kunnen een aardig balletje stoten, dus arrogantie zou hier zeker niet op zijn plaats zijn.
Fred mocht het spits afbijten tegen Ite, en onze held werd meteen met zijn neus op de feiten gedrukt, namelijk dat het niet altijd gaat zoals je wil.
Misschien had Fred teveel hout gekapt of te lang achter de ploeg gelopen, wat het ook geweest mag zijn, hij bakte er totaal niets van, en dat vond hij zowaar zélf ook nog.
Ite speelde gedegen de partij uit, een moedeloze Fred moest erkennen dat hier niets aan gestolen was, 2- 0 voor Het Achterdeel. Het feit dat Fred heel weinig gespeeld heeft tot nu toe speelt natuurlijk ook mee, dus het komt wel weer goed met onze Fred, een paar wedstrijden en hij heeft het weer in de vingers.
Na deze partij mochten John en Albert tegelijk aan de gang op 2 verschillende tafels, en wel tegen Eise en Roelf Jan.
John, dit seizoen goed op dreef met gedegen spel en goede gemiddeldes, begon zoals altijd weer stroef. Zoals bekend, hij start altijd laat en komt dan altijd met een ijzersterk 2e gedeelte, maar helaas, zo niet vandaag. Het liep niet, hij zag ze niet, en zijn tegenstander Eise speelde gewoon goed, vooral zijn 2e gedeelte mocht er zijn, en hij besliste dan ook ditmaal de partij in het voordeel van Het Achterdeel, 4- 0.
DE sensatie van de avond vond plaats op de andere tafel.
In zijn partij tegen Roelf Jan speelde onze Albert de sterren van de hemel. Van het begin af aan liet hij zijn opponent zijn achterste zien, er was geen houden aan, de kogel was door de kerk, de beer was los. Albert wist zijn partij op een fraaie wijze binnen te slepen met een uitstekend gemiddelde, en zorgde daardoor dat de eindstand werd bepaald op 5-2 voor Het Achterdeel.
Dick Jaspers maak je borst maar alvast nat, Albert komt eraan!
En de collega’s van Het Achterdeel feliciteren wij met de terechte overwinning!

John van Lith.

Driebanders BC DNPP niet te stoppen.

Dinsdag 8 december 2009, een mistige avond over het wijde Groningse land.
Het dorpje Noordwijk nauwelijks te vinden door de mistflarden, de mannen van Central 1 uit Wildervank missen bijna de afslag naar dorpshuis De Weme, hun gezichten strak van de spanning.
De belangen zijn groot deze avond, gevestigde reputaties staan op het spel, de messen worden geslepen, geen tijd voor genade......
Piet, Willem en Harrie, met de bulten nog op hun hoofden van de laatste wedstrijd van vorig jaar op zolder, halen opgelucht a
em als ze bemerken dat er inmiddels beneden een tweede biljartkamer is bijgekomen.
Goeroe Pieter Potjewijd is in vergadering dus komt wat later, met andere woorden, ditmaal was de stemming van begin af aan gezellig, alhoewel......het angstzweet staat Piet op het gezicht als hij van start gaat tegen lokale matador Marten Huisma, bij wie de arrogantie er van top tot teen van afstraalt.
Geen zorgen voor Marten, alle koeien gemelkt, vrouw en kinders gezond, Piet is gedoemd tot een bijrol.
Terwijl Marten bij elke beurt een centimeter lijkt te groeien lijkt Piet meer en meer de wanhoop nabij, verdwaasd en een depressie nabij moet hij lijdzaam toezien hoe Marten de partij binnen no-time naar zich toetrekt, 2 – 0 voor DNPP.
De beurt is aan het rustpunt binnen het team, John van Lith.
Een toonbeeld van concentratie, edele trekken doorklieven zijn gezicht, de Rolls Royce onder de driebanders, altijd betrouwbaar en van een onbetaalbare kwaliteit. Tegenover dit standbeeld van het groene laken steekt Willem af als een Lada, niet willen starten en roestig.
De bekende taktiek van John, eerst een beurt of 15 zo goed als niks maken, Willem valse hoop gevend, en dan genadeloos toeslaan. Geen tijd voor medelijden, genadeloos in 3 beurten 9 punten maken, Willem in vertwijfeling, totaal murw en sprakeloos ondergaat hij zijn voorbestemde lot.
John bouwt de voorsprong tot 4 – 0 uit voor DNPP, het pad is ge-effend voor Pieter om het nu af te maken.
Zelfbenoemde Oppergoeroe Pieter, uitvinder van de knuffeltherapie, erelid van het COC (hoewel het een publiek geheim is dat zijn vrouw hiervan geen weet heeft), zijn hand niet omdraaiende voor een pan frietvet, narcist optima forma, betreedt de arena. Meteen is alle gezelligheid als bij toverslag verdwenen, de spanning is te snijden, Pieter en Harrie kruisen de degens.......
Harrie, totaal niet van plan om zich net zo naar de slachtbank te laten leiden als zijn teammaten zet er meteen de sokken in.
Wat is dat, is daar zowaar angst te zien op het gezicht van Pieter?
Gelukkig herinnert hij zich net op tijd weer hoe Marten en John het deden, en met loepzuivere kopieën van de meesters zet hij toch nog even een eindsprint in en weet zowaar de partij toch nog te winnen.
Trots als een pauw sprint hij meteen naar het podium, neemt de microfoon en zegt tegen de aanwezige menigte: “ik heb geen seconde getwijfeld dat ik zou winnen”........zo’n narcist gun je toch een Fanta?!
BC DNPP – Central 1...............7 – 0.
Het bleef nog lang onrustig in Noordwijk.........

John van Lith.

BC DNPP zet wedloop naar het kampioensschap door met winst op BC CaRé
Na een rustperiode van 2 week moesten de biljarten aantreden in Tolbert bij BC CaRé
Pieter moest het opnemen tegen Wolter die heel goed van start ging. Pieter die zijn gemiddelde op zal lopen naar boven de 0,5 gemiddeld hielt zich volgens de TV-commentatoren in.
Wolter had hier geen last van en nam al gauw een voorsprong. Toch kwam Pieter langzaam terug maar kwam nooit op gelijke hoogte. Zeker niet toen Wolter op het eind een serie van 3 er uit perste was het gedaan met Pieter.
Ook in de nabeurt lukte het niet en moest Pieter de hand drukken van Wolter die met 25-21 de winst pakte.
Marten was aan de beurt tegen Adrie, die na een lange periode van afwezigheid weer van de partij was. Marten had de keu van zijn zoon mee en of dat zo'n goede keuze was???? Het liep bij beide spelers stroef. En na 20 beurten zag het er na uit dat de partij nog wel even kon duren gezien de stand op het bord. en dat was ook zo.
Marten begon wel aan de keu te wennen en Adrie begon ook weer punten te maken maar het duurde toch tot de 61ste beurt dat Marten de winst na zich toe kon trekken. Stand 2-2. Freddie was weer van de partij deze keer en moest tegen Anton Bakker spelen. Anton kennen we natuurlijk van twee keer de winnaar van de Boonstra bokaal maar dat is libre. Driebanden is een ander spelletje en dat ondervond hij die avond.
Hoewel beide spelers slecht speelde en er 76!!! beurten voor nodig waren om Freddie tot winnaar uit te roepen.
Maar dat kwam natuurlijk omdat Freddie nog niet zo veel wedstrijd ritme heeft opgedaan dit jaar. Ook het extra punt werd binnengehaald zodat we met 5-2 in de pocket weer naar huis konden gaan. En nu maar zien wat de concurrentie doet.
Volgende week zijn wij als enig vrij. Dan nog twee partijen voor de winterstop.
Pieter


Driebanders van Noordwijk weer op stoom voor het kampioenschap
Na het pijnlijk verlies tegen de biljartschhop Davids van vorige week moesten onze spelers de draad weer oppakken, dit keer tegen KWW 1 thuis in ons zo vertrouwde honk.
Pieter moest als eerste het opnemen tegen Albert Siegers. Albert die de wedstrijd tegen Albert Dalmolen van vorig jaar nog vers in het geheugen had was heel blij dat hij tegen Pieter mocht spelen. Bij Pieter, die als snelstarter bekend staat, liep het niet. NA 8 beurten nog nul op het bord terwijl Albert S zijn puntjes bij elkaar sprokkelde. De negende beurt leverde Pieter een serie van 7 !!!! op waarna het weer hommelles was. Eindelijk na 16 beurten begon het te lopen bij Pieter en langzaam kwamen er meer punten op het bord te staan. uiteindelijk maakte Pieter de partij uit in 50 beurten. Toch nog een mooi gemiddelde.
John, die de nederlaag van vorige week nog in de vingers had, moet het opnemen tegen Roel Bathoorn. Maar John was de oude John niet meer. Miscchien had hij de week besteed bij haptonomen, zieleknijpers, jomanda's of andere mediums, maar ik herkende niets meer van de oude John, je weet wel, tierend en taal gebruikend, onrustig enz.
Niets van dat alles. Rust, rust en nog eens rust. En dat zag je terug in het spel. In een mum van tijd had hij de 17 punten gespeeld, zijn arme tegenstander verwart achterlatend. 4-0
Toen Albert. Hij moest het opnemen tegen J. Spiegelaar. Albert speelde goed zoals hij dat vaak doet in het begin van de wedstrijd. Kat in bakkie zou je zeggen, 7-0 in de knip. Maar zoals het wat vaker gaat met Albert de laatste tijd gat het halver wege de wedstrijd mis. Ook nu weer. Poedel na poedel maakte hij tewijl zijn tegenstander langzam dichter bij kwam. Albert had weer een opleving maar dat was niet meer genoeg om de overwinning te pakken. Wel het extra punt werd mede door Albert binnengehaald. Misschien moet hij maar eens de adressen van de therapueten van John maar eens opvragen. Toch een mooie overwinning 5-2. De volgende keer moeten we naar Tolbert tegem Ca-Re

Driebanders BC DNPP weer met beide benen op de grond.

De trotse leiders in de competitie togen ditmaal naar Assen waar de mannen van Biljardschool Davids het op zouden gaan nemen tegen de vrouwen-idolen uit het mondaine Noordwijk.

Als eerste mocht Marten aan de bak tegen Henk en van meet af aan was duidelijk wat voor avond dit zou gaan worden. Marten kwam maar niet in zijn spel, terwijl Henk er meteen als een speer vandoor ging. Nou is Marten niet voor een kleintje vervaardigd, en hij kwam nog heel knap terug in de partij, maar het was NET even te laat, hij moest zich uiteindelijk toch gewonnen geven, 2 – 0 derhalve voor de mannen uit Assen.

John en Albert mochten op 2 billiards tegelijk aan de bak vervolgens tegen Fred en Wiebren. Op de ene tafel speelde John zijn slechtste partij tot nu toe van dit seizoen. Hij kwam totaal niet in zijn spel en zou dat ook helemaal niet meer komen, het wilde gewoon niet bij hem, terwijl Fred gedegen naar de finish toewerkte, 4 – 0 voor de billiardschool.
Aan de andere tafel verging het Albert niet veel beter tegen Wiebren, maar deze 2 heren wilden tenminste waar voor hun kwartje en maakten er een ware marathonpartij van. Beide heren wilden het maar niet uitmaken, maar uiteindelijk vondt Wiebren het welletjes en besliste de partij in zijn voordeel, waardoor Billiardschool Davids met de maximale winst van 7 – 0 de punten in Assen hield.
Niks gestolen, ze waren gewoon beter, klaar!!

John van Lith.


Driebanders wederom op dreef.

Op dinsdag 20 oktober jongstleden waren de heren van DVKV uit Vries aan de beurt om de degens te kruisen van onze lokale mediahelden van BC DNPP uit Noordwijk.

Er stond veel op het spel deze avond, naast de uitgebreide prijzenpot ( verscheidene villa’s, compleet met koopsompolissen, beschikbaar gesteld door de DSB bank) stond ook de koppositie in de competitie op het spel.

Het was dan ook zeer jammer dat opper-goeroe Pieter verstek moest laten gaan op deze avond vanwege interlandverplichtingen, maar dat betekende wél dat Marten en John het deze avond met zijn tweetjes voor elkaar moesten zien te boksen, John zou zelfs twee maal aan de bak moeten.

Laatstgenoemde mocht dan ook meteen beginnen tegen Klaas en in het verleden hebben deze twee gladiatoren al een paar spannende wedstrijden geleverd, telkens met John die uiteindelijk op het allerlaatst de winst naar zich toe wist te halen.
Dítmaal was het echter geheel andere koek, Klaas kon maar niet in zijn spel komen, terwijl slowstarter John er ditmaal als een haas vandoor ging. Binnen no-time was het al 9 – 1 en Klaas kwam deze klap niet meer te boven.John trok de partij met een prima gemiddelde naar zich toe, 2 – 0 derhalve voor BC DNPP.

Vervolgens was het de beurt aan Marten, hij mocht zijn kunsten gaan bewijzen tegen Lukas, een goede en gewaardeerde tegenstander. Deze twee giganten van het groene doek waren zeer aan elkaar gewaagd, wederom werden er zeer goede gemiddeldes gehaald, en het was Marten die met miniem verschil de partij voor zich besliste, waardoor de stand op 4 – 0 voor BC DNPP kwam.

In de laatste partij dus wederom John, ditmaal tegen Hans, én met een extra handicap, hij moest ditmaal drie caramboles meer maken. Afijn, het begin van de partij mocht dan misschien wat stroever gaan voor John (Hans nam zelfs heel even een voorsprong), weldra was de machine weer op stoom en met wederom een prima gemiddelde won John ook deze partij, wat dus betekende dat de eindstand van deze avond 7 – 0 voor BC DNPP was, inclusief het extra punt voor het percentage.

De matadoren handhaven zich dus aan de kop van het klassement.

John van Lith.



BC DNPP verovert koppo
itie.

Met slechts 2 punten achterstand op de nummers 1 en 2 in de competitie togen de matadoren van het driebanden uit Noordwijk op donderdag 8 oktober naar de nummer 2 van die lijst, Centrum 4 in Groningen.
De idolen hadden het dus zelf in de hand of ze mee blijven doen dit jaar voor de lauwerkranzen, kortom, werk aan de winkel, maar vooral......... cool blijven!
Albert Dalmolen mocht ditmaal het spits afbijten tegen Sjoerd, en werd meteen met zijn neus op de bittere harde werkelijkheid gedrukt dat het leven soms heel hard kan zijn.
Het liep voor geen meter bij Albert, terwijl Sjoerd er meteen als een haas vandoor ging. Albert kwam in het verdere verloop van de partij toch nog heel aardig terug, maar helaas moest hij de partij gewonnen geven, 2 – 0 voor Centrum 4.
Toen mocht Pieter Potjewijd aan de bak, hij wist dus wat hem te doen stond, en dat bleek. In een fenomenale partij tegen Hillebrand stond hij lange tijd boven de 1 gemiddeld te spelen, na afloop bleek dat Pieter ook als doel had om eindelijk eens een partij boven de 1 te beëindigen. Helaas voor hem lukte dát uiteindelijk niet, maar met nog steeds een prima gemiddelde besliste hij wél de partij in zijn voordeel, zodat BC DNPP weer op gelijke voet stond met Centrum 4, tussenstand 2 – 2 derhalve.
Zoals al vaker dit seizoen moest de laatste partij van de avond dus weer de beslissing brengen, en in die laatste partij stonden nota bene 2 clubgenoten tegenover elkaar.
John van Lith mocht het opnemen tegen Roger Winterdijk, uitkomend voor Centrum in de competitie, maar tevens lid van BC DNPP.
Het begin zag er niet bepaald rooskleurig uit voor John, Roger liep in no time uit tot een grote voorsprong, terwijl hij zelf maar niet in zijn spel kon komen.
Goed, nu weten we ondertussen dat John altijd langzaam op dreef komt, maar het duurde deze keer wel behoorlijk lang moet gezegd worden.
Niettemin maakte hij op een gegeven moment toch weer zijn puntjes en als een echte sluipmoordenaar hengelde hij Roger langzaam maar zeker binnen en sloot de partij tóch nog winnend af, zodat BC DNPP, inclusief het extra punt voor het percentage, de avond met een 5 – 2 overwinning kon afsluiten.
Aangezien koploper Central 1 in Midwolda tegen BCM 8 met 7 – 0 ten onder ging stegen onze matadoren met stip van positie nummer 3 naar positie nummer 1.
Op 20 oktober mogen onze helden hun koppositie gaan verdedigen in Vries bij DVKV.

John.
Driebanders BC DNPP handhaven zich in top klassement.

Eind september in het noorden van Nederland, de eerste herfstregen daalde neer op arena De Weme in Noordwijk. Langzaam maar zeker daalt de temperatuur in de buitenlucht, een heel ánder verhaal was het in de biljartzaal van de matadoren van BC DNPP, de temperatuur op deze dinsdag 29 september steeg tot ongekende hoogten binnen de beruchte catacomben van dit biljartmekka, ook wel het Wembley van de biljartsport genoemd.
Pieter, John en Albert ontvingen op deze avond de gevreesde tegenstanders van het 8e van BCM’79 uit Midwolda, Jacob, Dirk Jan en Tally.
Jacob en Pieter mochten het spits afbijten en het begin zag er veelbelovend uit voor de thuisploeg, Pieter begon ijzersterk, terwijl Jacob duidelijk zijn vizier nog niet op scherp had.
Maar ja, Pieter is bekend vanwege zijn labiele concentratie, zijn middengedeelten van zijn partijen zijn nooit om over naar huis te schrijven, en helaas, het was ditmaal wederom niet anders.
Terwijl Jacob gestaag zijn achterstand wegwerkte en omboog in een voorsprong, zakte Pieter steeds verder weg in het moeras van mentale onkunde. Het moet ook gezegd dat hoe verder de partij vorderde hoe beter Jacob ging spelen, en toen hij dan ook uiteindelijk de partij binnensleepte kon niet anders geconcludeerd worden dan dat dit meer dan verdiend was, 0 – 2 voor BCM’79 derhalve.
Werk aan de winkel dus voor John in zijn partij tegen Dirk Jan, hoewel, het begin van zijn partij zag er allesbehalve veelbelovend uit.
Máár, in tegenstelling tot hardloper Pieter staat John bekend als een notoire slow-starter, hij komt altijd pas zo’n beetje op stoom rond de 13e beurt.
Zo ook deze keer, hoewel Dirk Jan sterk stond te spelen, John deed niet voor hem onder, mentaal was het dik in orde bij beide heren, en uiteindelijk ging de partij naar John, die daarmee de stand weer in evenwicht bracht, 2 – 2.
De laatste partij van de avond tussen Albert, de uitvinder van het beruchte Dalmolen-effect (eerst 3 banden los en dan 20 klossen en vervolgens de carambole) en Tally, de schone van het Grunningse land, moest dus uit gaan wijzen wie van beide ploegen zich de winnaar van de avond zou mogen gaan noemen.
Normaal gesproken levert Albert echter altijd zijn punten zonder enige vorm van verweer in als hij tegen een tegenstander van het andere geslacht moet, maar blijkbaar had Albert doorgekregen dat er ook nog zoiets als omgekeerde emancipatie bestaat want hij had totaal geen medelijden met Tally, en met weergaloze Dalmolen-effect-ballen liet hij Tally van begin af aan zijn achterste zien, kortom, hij sleepte de beslissende partij binnen voor BC DNPP, uiteindelijke uitslag inclusief het extra punt voor het percentage 5 – 2 voor BC DNPP,

Weer winst voor BC DNPP 14-09-2009
Na de eerste gewonnen wedstrijd tegen de Harmonie uit Winschoten nog in de armen gingen we met goede moed richting Meehuizen naar het altijd gezellige biljartlokaal de Schuur. Wim, Koos en Roelf zaten al op ons te wachten met koffie, heel veel koffie en koeken, heel veel koeken.
Koos vertelde ons dat de reserve van hun moest spelen en gezien zijn leeftijd graag het eerst aan de bak wilde. Nummer drie van ons moest dus het eerst spelen. DAt was even wennen.
Albert ging voortvarend van start. Naast enkele geluksballen maakte hij de meest prachtige caramboles en al gauw had hij iedereen op de stoelen. Met een gemiddelde van meer dan 0,6 liep hij te spelen als of hij nooit anders gedaan had. Die twee punten hadden we in de zak , (dachten we) maar Roelf, de sluwe vos, met 60 jaar biljartervaring maakte toch ook zijn puntjes en hij was het die de partij won in een voortreffelijk moyenne van 0,515. Albert had dan wel verloren maar niet van zich zelf want met 0,364 mag te toch zeer te vreden zijn.
Daarna moest Marten aan de bak tegen de Olde Grieze, mr Wim himzelf. Marten die de eerste wedstrijd verloren had was er dit keer op gebrand te winnen. Maar de wdstrijdstrijd ging stroef. Af en toe een puntje, veel net niet raak ballen of net een klosje als je hem niet kon gebruiken. Af en toe wat krachttermen maar de punten kmamen maar mondjes maat. NA 60 beurten was het nog niet uit en je kon eigenlijk ook niet zeggen wie er ging winnen. Uit eindelijk ging Marten met de winst strijken in 68 beurten.
Toen moest Koos aan de bak tegen Pieter. Pieter wist zich de wedstrijd van vorig jaar nog te herinneren waarin Koos met een grandioos eindschot van van hem verloor.
Dit keer gebrand op de overwinning ging Pieter toch matig van start. Na 10 beurten draaide hij zijn top los en verving deze voor een andere.
Toen ging het ineens beter. Waar Koos toch wel opgelegde ballen net miste ging het Pieter beter af. Gedurfde ballen gingen er op tot ongenoegen van Koos.
Uiteindelijk pakte Pieter de winst in 47 beurten. Ook het extra punt ging naar ons door het goede spel van Albert. 5-2
Toen kwam het hoogtepunt van de avond. Het moment waarom iedereen had gewacht. De gehaktballen van moeder Blaauw. Heerlijk waren ze weer. Alleen daarom zou je willen spelen in de Schuur.
Tevreden en voldaan gingen we om 00:00 uur naar huis wetende dat we de volgende keer tegen BCM moeten in ons eigen home.

Uw verslaggever ter plekke, Pieter Potjewijd


Goede seizoenstart driebanders BC DNPP . 08-09-2009

Eindelijk was het weer zo ver, de vedetten van het driebandenteam konden weer aan de slag na het gedwongen zomer-reces.
De zomerzon, de Mediterranée, vrouwen in bikini, het is allemaal niet besteedt aan deze kerels van de koude grond. Een keu, 3 ballen, een biljarttafel, Berenburg en een goed glas bier is alles wat ze nodig hebben om de tijd van hun leven te hebben.
Het was dan ook weer een lust voor het oog om de kinderlijk gelukkige glimlachen op de gezichten van Marten Huisma en Pieter Potjewijd te zien........ach, kinderen willen nu éénmaal spelen, en Marten en Pieter mochten weer wat tijd doorbrengen in hun favoriete speeltuin, De Weme in Noordwijk.
Ook John van Lith was deze avond van de partij om het team te completeren, gelukkig maar, want met zijn altijd volwassen en rustige instelling bracht hij de nodige rust en balans en zorgde hij ervoor dat de teamleden zich op een waardige en geconcentreerde manier op het spel richtten.
John verrichtte daarom dan ook de officiele afstoot van het seizoen 2009/2010 voor DNPP in de wedstrijd tegen De Harmonie uit Winschoten, want door zijn pitbull-mentaliteit en zijn altijd aanwezige oog voor finesse en detail hoopten de anderen zich later op te kunnen trekken.
Zoals gewoonlijk begon John in zijn partij tegen Hendrik niet echt geweldig, maar er was totaal geen sprake van paniek bij de andere teamleden, zij weten dat John een notoire slowstarter is.
Niet dat hij slecht speelde, integendeel, maar net mis is óók mis, en een beetje pech hoort er ook bij.
Op een gegeven moment was de motor echter weer op temperatuur en speelde John de partij gedegen en solide uit, 2 – 0 voor BC DNPP.
Pieter, gezegend met een aangeboren underdog-complex, putte hieruit de nodige moed en het o zo nodige zelfvertrouwen, iets wat hem normaal gesproken totaal vreemd is.
Hij begon dan ook ijzersterk in zijn partij tegen Peter en het leek er al heel snel op dat het een “kat in het bakkie” zou worden.
Helaas, waar John altijd een sterk tweede gedeelte van een partij laat zien laat Pieter altijd een minder tweede gedeelte zien. Peter kwam nog angstaanjagend dichtbij, maar gelukkig liet Pieter het niet zover komen dat de partij alsnog uit zijn handen zou glippen en maakte de partij uiteindelijk nog net op tijd uit, 4 – 0 voor BC DNPP.
Aan Marten dus de taak om er een perfecte score van te maken in de laatste partij tegen Hendrik.
Helaas, waar het aan gelegen heeft, de warmte, de lengte van de mouwen van het nieuwe club-shirt, de opvliegers vanwege zijn verblijf in de penopauze, we zullen het fijne nooit te weten komen, maar hij bakte er dus totaal geen brood van.
Het was dermate frustrerend om Marten bezig te zien dat zijn teamgenoten halverwege de partij er over dachten om stiekem betablokkers aan zijn Berenburg toe te voegen, maar gelukkig overwon de sportieve gedachte het van deze dwaling van het rechte pad.
Helaas voor Marten en DNPP ging deze partij dus verloren, Hendrik speelde het solide uit, 4 – 2 derhalve, en met het extra punt voor het percentage was de uiteindelijke uitslag toch nog een mooie en keurige 5 – 2 winst voor BC DNPP.
Kortom, een geslaagde seizoenstart, alhoewel, níet voor Marten. Maar hij heeft vanaf nu wél het voordeel dat het bij hem alleen nog maar beter kan gaan!
Volgende wedstrijd is uit naar De Poedel in Delfzijl op 14 september.

John van Lith.

Verlies voor driebandenteam BC DNPP. (2009)

Op dinsdag 24 maart jongstleden stond de altijd lastige uitwedstrijd teg
n KWW1 uit Roden op het programma van de drieband-idolen uit Noordwijk.
Zoals altijd blaakten de sterren van het zelfvertrouwen, maar hun arrogantie zou deze avond weer eens afgestraft worden.

De avond werd ge-opend door ons geheime wapen Albert Dalmolen, zeg maar gerust de joker in de mouw van BC DNPP, en in zijn partij tegen alwéér een Albert zat het hem bepaald niet mee. Het liep voor geen meter, sterker nog, geen céntimeter, want onze eigen Albert bakte er helemaal niets van.
Het wilde maar niet goed van zijn keu afkomen, en toen het eenmaal begon te lopen was het al te laat, 0 – 2 voor KWW.
In de tweede partij deed Freddie van der Heide het heel wat beter tegen Erik.
Freddie had duidelijk aan de Red Bull gezeten, want hij had vleugels deze avond, terwijl Erik, zijn tegenstander het liefst zijn keu in 20 stukken had willen breken, zo slecht liep het bij hem. Freddie won de partij overduidelijk en trok de stand weer gelijk, 2 – 2.
Het zag er dus goed uit voor DNPP, aangezien John van Lith de laatste speler was en dit seizoen bijna onverslaanbaar is gebleken, maar helaas, John had zijn avond niet, net zoals overigens Jan, zijn tegenstander, bij beiden liep het absoluut niet, maar Jan haalde tenminste nog de partij binnen voor KWW, inclusief het extra punt voor het percentage betekende dit dus een eindstand van 5 – 2 in het voor deel van KWW1.
Restte de mannen van BC DNPP niets anders dan de tegenstanders van KWW1 te feliciteren met hun overwinning, en inmiddels is bekend geworden dat goeroe Pieter Potjewijd een extra straftraining heeft ingelast voor de spelers van DNPP.

John van Lith.


Zegereeks wordt voortgezet bij BCT uit Tolbert.

Lekker dicht in de buurt togen we naar de Postwagen, de thuishaven van BCT.
Albert speelde voor de verandering eens als eerst, omdat zijn tegenstander vroeg naar bed wilde. Of Albert het er om deed weten we niet maar na 7 punten na 32 beurten, voor Albert ligt dat op schema, besloot hij om er maar eens een lange partij van te maken. Ook de tegenstander Simon wilde volgens mij niet echt naar huis want na anderhalf uur waren ze nog bezig. Uit eindelijk wist Albert na 100 beurten zijn laatste punt te scoren en na de gelijkmakende beurt van Simon stond er een gelijke stand op het score bord. Misschien wel zo eerlijk. Pieter moest vervolgens tegen Wolter van wijk spelen. Pieter speelde een gedegen pot althans zo leek het en liep gestaagt uit naar een grote voorsprong. Hij had moeite om de laatste punten te maken en liet Wolter nog knap dicht bij komen. Uit eindelijk ging de winst toch naar Pieter.
Maarten moest toen tegen Lambert. Z'n broer, die nog herstellende is van een operatie, speelt nog niet. Marten speelde zoals hij de laatste tijd speelt. Een gedegen pot, met wel eens een keer wat minder maar recht op z'n doel af en dat is de 25 punten snel afmaken. Dit keer in 26 beurten. We gingen toch mooi met 6-1 winst naar huis.
Op 24 maart spelen we tegen KWW!. nu maar hopen dat de smaak van de winst er goed in zit.



EINDELIJK WEER EENS WINST DRIEBANDERS BC DNPP

Op dinsdag 3 maart jongstleden ontvingen de sterrren van BC DNPP de gevreesde tegenstanders van De Poedel uit Delfzijl in hun thuishonk De Weme in Noordwijk.
Het was alweer een tijdje geleden dat de matadoren uit Noordwijk een wedstrijd gewonnen hadden, dus er was ze alles aan gelegen om weer eens een paar punten binnen te halen.

In de eerste partij nam Pieter Potjewijd het op tegen Koos en aanvankelijk zag het er prima uit voor Pieter, hij nam op een gegeven moment een riante voorsprong, maar helaas, de machine stokte op een gegeven moment en Koos nam het initiatief in handen en ging Pieter zelfs voorbij. Het had er alle schijn van dat Koos de partij naar zich toe ging trekken, maar gelukkig hervond Pieter zich net op tijd en besliste de partij in zijn voordeel, 2 – 0 voor DNPP.

Freddie van der Heide mocht het vervolgens opnemen tegen Chris en daar zou Freddie achteraf niet blij mee zijn, want Chris had er duidelijk zijn zinnen op gezet om de stand in de wedstrijd gelijk te trekken. Freddie speelde niet eens slecht, maar tegen Chris was deze avond geen kruid gewassen. Van begin af aan nam hij het initiatief en met soms weergaloos spel liet hij Freddie kansloos, kortom, Chris trok de stand weer gelijk 2 – 2.

De laatste partij van de avond moest dus de beslissing brengen, en daarin moest John van Lith het opnemen tegen Wim.
Wim moet gedacht hebben: “wat Chris kan kan ik ook”, want hij nam meteen vanaf het begin het initiatief en nam meteen een behoorlijke voorsprong.
Nu is het algemeen bekend dat John een slow starter is en dat hij het woord opgeven niet kent, en dat zou ook weer eens blijken. Langzaam maar zeker werkte hij de achterstand weg, kwam gaandeweg beter in zijn spel, en in een ware nek-aan-nek partij wist hij Wim uiteindelijk TOCH op de knieën te krijgen, 4 – 2 voor BC DNPP.
Het extra punt voor het percentage ging echter naar De Poedel, derhalve was de uiteindelijke uitslag 4 – 3 in het voordeel van de matadoren uit Noordwijk.
Een spannende wedstrijd met spannende partijen, in aangenaam gezelschap, wat wil men nog meer?!

John van Lith.


Weer verlies driebanders BC DNPP.

Op woensdag 25 februari stond er weer een lastige uitwedstrijd op het programma voor de matadoren van DNPP, ditmaal was het 1e team van Het Achterdeel uit Warfhuizen de tegenstander.
In de eerste partij mocht Marten Huisma tegen Ite aantreden, een geroutineerde en goede speler en het zag er van begin af aan slecht uit voor Marten.
Het liep voor geen meter bij Marten en dit zou de hele partij ook zo blijven, terwijl Ite, die voor zijn doen ook niet meer dan redelijk aan het spelen was rustig zijn voorsprong uitbouwde, om uiteindelijk de partij naar zich toe te halen, 2 – 0 voor Het Achterdeel.

Aan John van Lith de zware taak om iets aan de achterstand te doen, alhoewel ook hij in Eise een geduchte tegenstander had.
Bij beiden liep het niet vlekkeloos, desondanks werden er toch regelmatig punten gemaakt, zodat ook hier uiteindelijk een winnaar uit de bus kwam, en ditmaal was het John die aan het langste eind trok en de stand weer in evenwicht bracht, 2 – 2.

Het was dus aan ons geheime wapen Albert Dalmolen om de winst deze avond binnen te halen tegen Roelf Jan, maar ja, daar dacht Roelf Jan toch effe anders over, want van begin af aan liet hij Albert zijn hielen zien, om uiteindelijk volledig uit zicht te verdwijnen, 4 – 2 voor Het Achterdeel, het extra punt erbij voor het percentage, en je komt uit op een eindstand van 5 -2 voor het team uit Warfhuizen.
Rest ons niets meer dan de spelers te feliciteren met hun verdiende overwinning.

John van Lith.

Wederom verlies driebanders BC- DNPP.

Op een voor biljarters ongewone vrijdagavond moesten de matadoren van DNPP aan de slag in Midwolda tegen het 7e driebandenteam van BCM.
Na een paar nederlagen op rij wilden de vrouwen-idolen uit Noordwijk wel weer eens een overwinning voor de verandering, en het begin zag er in ieder geval niet onaardig uit.
Marten Huisma stond in zijn partij tegen Herman goed te spelen en dat was maar goed ook, want Herman begon alvast met een serie van 6, en niet bepaald de mínste caramboles.
Zoals altijd uiterst cool zat Marten er naar te kijken en dacht bij zichzelf “hardlopers doodlopers” en speelde gedegen zijn partij uit, mede ook doordat Herman na zijn bliksemstart een behoorlijke inzinking had, 0 – 2 voor BC DNPP.
John van Lith mocht in de 2e partij aan de slag tegen Tjaard en begon daarin allerbelabberst, na 13 beurten had hij zeggen en schrijven 1 carambool op de scorelijst staan, terwijl Tjaard geweldig goed stond te spelen en tot ongeveer de 25e beurt een gemiddelde van 1 stond te spelen.
Maar wie John een beetje kent weet dat hij niet van opgeven weet, het laatste punt moet tegen hem altijd eerst gemaakt worden. Vanuit een blijkbaar verslagen positie begon hij beter in zijn spel te komen en wist hij Tjaard toch nog behoorlijk nerveus te maken. Niettemin moest John voor het eerst dit seizoen zijn partij gewonnen geven, hij kwam zeggen en schrijven 1 carambool te kort om de partij te winnen, kortom, de stand was weer gelijk 2 – 2.
Tijd dus voor het geheime wapen van DNPP, Albert Dalmolen.
Volgens ingewijden zaten er in de zaal scouts van biljartverenigingen uit het buitenland die er astronomische bedragen voor over hebben om hem in te lijven, bedragen waar Kaká alleen maar van kan dromen.
In zijn partij tegen Fabian leek het ook lange tijd dat deze bedragen niet meer dan terecht zijn, Fabian kwam maar niet in zijn spel, terwijl Albert rustig en stoïcijns zijn puntjes maakte, met één vinger in zijn neus zo leek het.
Deze arrogantie kwam hem uiteindelijk duur te staan, want terwijl Fabian beter begon te spelen stokte de machine bij Albert en moest hij uiteindelijk zijn partij gewonnen geven, 4 – 2 derhalve voor BCM, tel daarbij op het punt voor het percentage en je hebt de einduitslag, BCM7 – BC DNPP 5 – 2.
Restte de spelers van DNPP niets anders dan de spelers van BCM te feliciteren met hun verdiende overwinning.

John.
Verlies voor driebanders BC DNPP.

Vol goede moed begonnen de driebanders van BC DNPP aan de 2e helft van het seizoen en ze hoopten de paar punten achterstand op de aanvoerders van de competitie in het nieuwe jaar ongedaan te maken.
Daarvoor moesten wel eerst even een paar wedstrijden gewonnen worden in de partij tegen het 8e van BCM uit Midwolda, voorwaar geen gemakkelijke opgave, wat ook zou gaan blijken.

In de eerste partij beet Marten Huisma het spits af tegen Jacob, en het was al van het begin af aan duidelijk dat er voor Marten deze avond weinig eer viel te behalen. Terwijl hij zelf maar niet in zijn spel kon komen stond Jacob gewoonweg ijzersterk te spelen en met lede ogen moest Marten zijn partij gewonnen geven, 0 – 2 derhalve voor BCM.

Hoog tijd voor Freddy van der Heide om iets aan de achterstand te gaan doen en Freddy, die al een sterke 1e helft van het seizoen achter de rug had, begon dan ook weer voortvarend aan zijn partij tegen Derk Jan.
Hoewel hij een behoorlijk eind omhoog gezet was door de Bond
van 15 naar 20) leek het er lange tijd op dat Freddy de partij toch verrassend binnen zou gaan halen voor DNPP, hij stond gewoon goed te spelen. Helaas dacht Derk Jan daar anders over, want met een uiterste krachtsinspanning wist ook hij de punten naar BCM te trekken, 0 – 4 de tussenstand.

Hoewel het intussen dus al duidelijk was dat de winst deze avond naar BCM zou gaan mocht John van Lith als laatste speler nog proberen om de stand er een beetje vriendelijker te laten uitzien.
Aanvankelijk zag het daar niet naar uit in zijn partij tegen Jan, het begin van de partij verliep uiterst stroef, maar langzamerhand kwam hij toch beter in zijn spel en met een gedegen 2e deel van zijn wedstrijd wist hij toch nog de winst en een paar punten voor BC DNPP binnen te halen, 2- 4 de stand, het extra punt voor het percentage ging uiteindelijk ook nog naar BCM, eindstand derhalve 2 – 5.
Onze felicitaties voor de spelers van BCM8.

John.

Verlies voor BC DNPP in laatste wedstrijd voor winterstop.

Een tot het uiterste gemotiveerd driebandenteam van BC DNPP trad op 16 december jongstleden aan tegen het sterke 1e team van Central uit Wildervank in De Weme in Noordwijk.
De spelers van DNPP hoopten op deze avond met winst de winterpauze in te gaan als winterkampioen, helaas, het zou een beetje anders gaan verlopen als gehoopt.

In de eerste partij mocht oppergoeroe Pieter het spits afbijten tegen een tegenstander van formaat.
Pieter, net terug van een uitstapje naar Berlijn, had overduidelijk teveel Berliner Lüfte gesnoven, of misschien waren zijn gedachten nog bij “het vlekkie”, want hij bakte er totaal niets van.
Nu moet ook gezegd worden dat zijn tegenstander gewoon een gedegen en uiterst goede partij stond te spelen, dus laten we vooral geen afbreuk doen aan de prestatie van zijn opponent.
Hoe dan ook, van begin af aan waren de kaarten geschud in het voordeel van de Wildervankse speler, derhalve was de stand na deze eerste partij 0 – 2 in het voordeel van Central1.

John van Lith moest in de 2e partij van de avond aantreden tegen een niet veel zwakkere tegenstander, maar in tegenstelling tot Pieter stond John zijn vizier wél op scherp.
Toch al bezig aan een uiterst sterk seizoen, alle wedstrijden werden tot nu toe door hem gewonnen, zette John deze avond zijn opwaartse lijn voort, en bleef uiterst geconcentreerd spelen, om uiteindelijk met een voor hem goed gemiddelde de partij binnen te halen voor DNPP, de stand was weer in evenwicht, 2 -2.

De 3e en laatste partij was het dus aan Albert Dalmolen om de buit voor BC DNPP binnen te halen, maar helaas, hoewel Albert níet in Berlijn geweest was, en dus ook geen last had van Berliner Lüfte en een “vlekkie”, had ook hij zijn avond niet.
Hoewel in het begin van de partij mooi bijblijvend moest hij uiteindelijk tóch zijn meerdere erkennen in zijn tegenstander, 2 - 4 derhalve voor Central 1 uit Wildervank. Oók het extra punt voor het percentage ging naar de opponenten uit het Verre Oosten, eindstand 2 – 5.
Onze felicitaties aan de goede spelers van Central uit Wildervank met een verdiende overwinning.

John van Lith.
BC DNPP niet te stuiten
Zaterdag 6 december, toch een vreemde dag voor ons om je competitie af te werken, moesten we aantreden tegen DVKV uit Vries, die op de tweede plek stonden. John, ook onze chauffeur die middag, Pieter de oppergoeroe, en Freddy togen naar Café Onder de Linden, een pittoresk etablissement op de brink.
Pieter moest als eerste aantreden tegen dhr hofstra en begon zoals altijd weer zeer voortvarend. Hofstra had last van de klos heel erg veel last en daarom kom Pieter makkelijk weg lopen bij zijn tegenstander. Zelf het tweede deel liep bij Pieter wonderwel goed, het deel waar hij normaal gesproken het moeilijks mee heeft. Maar toen kwam het. Op 23 punten met nog twee te gaan ging het niet meer. Hofstra kwam terug en bij Pieter liep het niet meer. Uit eindelijk met nog veel extra beurten gelukt het Pieter om de eerste twee punten binnen te halen.
Na een rokerspauze, ja die hebben we tegenwoordig, begonnen Freddy en John tegelijk aan hun wedstrijd, want dit café is in het bezit van twee wedstrijdtafels. De wedstrijd van John liep heel bizar. Het lukte in eerste instantie niet bij John. Alles liep er bij langs, omheen, overheen, noem het maar op alles behalve raak. Nu moet ik zeggen dat zijn tegenstander Klaas ook niet veel cadeau deed. Maar Klaas maakte de punten en John niet.
Toch kwam er een kentering in de wedstrijd. John, die hard speelde, begon punten te maken. Later hoorde ik dat Klaas zich liet intimideren door het harde spel van John en daardoor misschien de wedstrijd uit handen gaf. In ieder geval ging het met John voor de wind en bij Klaas stokte het.
Hij moest er nog 2 en die kon hij maar niet maken. John op karakter won deze wedstrijd in 55 beurten. 4-0.
De partij van Freddy tegen Hans verliep anders. Freddy zoals vaak liep ongestoord te biljarten en kwam al gauw op voorsprong.
Bij Hans liep het niet en iedereen in de zaal dacht dat DNPP wel met de volle winst naar huis zou gaan. Maar het liep toch anders. Hans kwam terug en samen liepen ze naar 11 punten. Daar stokte het. Zeker 10 beurten lang werden er geen punten gemaakt. De spanning was te snijden want iedereen in de zaal wist dat wie nu de eerste punt zou maken waarschijnlijk de wedstrijd zou winnen. En dat gebeurde ook. Hans maakte de wedstrijd uit, maar toch wist, dankzij het goede spel van Freddy, DNPP het extra punt mee naar huis te nemen. Uitslag 5-2 en BC DNPP maakt zeker een goede kans om winterkampioen te worden.


Dinsdag gehaktdag bij BC DNPP.

Op dinsdag 25 november jongstleden waren de matadoren van DNPP weer in actie in hun thuishonk De Weme, en de heren van BC CaRé uit Tolbert stonden voor de uiterst zware taak om de uiterst gemotiveerde driebandsterren van DNPP te bestrijden.
Pieter mocht als eerste aan de bak tegen Wolter, een prima kerel en een prima speler, en het zou een partij gaan worden met wisselende kansen.
Oppergoeroe Pieter begon sterk aan zijn partij en had van het begin af aan het initiatief, alhoewel Wolter nooit ver uit de buurt bleef. Halverwege de partij sloeg Wolter zelfs keihard terug met een ijzersterke fase en nam een uiterst ruime voorsprong.
Niemand die nog een dubbeltje gaf voor de kansen van Pieter, maar in tegenstelling tot zijn knuffel-aard toonde Pieter ditmaal dat hij ook over een ruggegraat beschikt. In een mum van tijd, met een paar schitterende series, waaronder één van 5, maakte hij zijn achterstand meer dan goed. Sterker nog, hij nam weer een voorsprong en met gedegen spel wist hij de partij in zijn voordeel te beslissen, 2 – 0 voor BC DNPP.
Met spanning werd uitgezien naar de partij van John, net weer terug van vakantie, was hij weer voldoende mentaal hersteld?
Raymond had het genoegen om dat te mogen ondervinden en moest met lede ogen toezien hoe John vanaf het begin een gedegen voorsprong opbouwde. Maar, net zoals met Pieter gebeurde, in het verdere verloop zag John zijn voorsprong steeds verder afnemen, Raymond trok zelfs de stand gelijk. Niet dat John slecht stond te spelen, verre van zelfs, het was gewoon weer eens zo’n fase dat het allemaal net NIET was......
Hoe dan ook, John dacht bij zichzelf: “en nu is het welletjes” en maakte met een paar schitterende caramboles de partij uit, 4 – 0 voor DNPP.
Tenslotte was het de beurt aan de Klaas Vaak van DNPP, de meester van het zand in de ogen strooien, Albert......
Het zou een ware marathonpartij worden, er werd zelfs al ge-opperd om de volgende wedstrijd voor de zekerheid slaapzakken mee te nemen en een survival kit, wat bij de meesten een fles Berenburger inhoudt!
Albert stond al snel op achterstand tegen Simon, sterker nog, Albert had de eerste 31 beurten nodig om zijn eerste punt te maken, maar vanaf toen werkte hij langzaam maar zeker zijn achterstand weg, om uiteindelijk DNPP de volle winst te bezorgen, inclusief het extra punt voor het percentage kwam de eindstand dus uit op 7 – 0 voor BC DNPP.

John van Lith.

Team BC DNPP met biljartgoeroe onderuit tegen de Poedel.
Gisteren 18/11 moesten we aantreden tegen de Poedel. De kersverse driebandenkampioen van Noordwijk e.o. en biljartgoeroe (volgens sommige leden) Pieter samen met Marten en Freddie samen in de auto, Tomtom aan, en naar Meedhuizen gekoerst en niet zoals gewoonlijk naar Delfzijl.
Vanwege het antirookbeleid van de regering worden de wedstrijden gespeeld bij Wim Blaauw thuis waar wel gerookt mag worden. Ondanks ons navigatieapparaat zijn een paar keer langs het huis gereden. Het huis van Wim ziet er namelijk uit als een burgemeesterswoning en dat verwacht je toch niet van een lid van BC de Poedel. De bus met supporters hebben het helemaal niet gevonden helaas en moeten het dit keer doen met dit verslag.
Toen eindelijk binnen (de deur stond open) werden we naar een zaaltje achteraf geloosd waar in een prachtig biljart stond inclusief bar, discotheekopstelling, dartbord, (Groningers) staartklok diverse tafels met tapijt er op. Prachtig.
Werden onthaald door Chris, Wim en Koos die koffie voor ons hadden ingeschonken. Muziek stond lekker hard, temperatuur van de zaal op 26 gr, zicht (vanwege de rook) op 70%, kortom een prima ambiance om een goede partij neer te zetten.
Pieter van start tegen Koos en of het de overwinningsroes lag of ergens anders (er werd vanuit het publiek geroepen dat het aan het roken lag) maar Pieter ging er als een speer van door, Koos achterlatend in een diepe stresssituatie. 11 punten 13 beurten en iedereen dacht dat we om 10 uur alweer huiswaarts zouden gaan. Maaaaaaaarrrrrrrrr, waar het aan lag niemand weet het, (sommigen dachten dat de afstandsbediening van automatische verstelinrichting van het biljart weer werkte) toen stokte de goed lopende machine van de Goeroe. Hierdoor hervatte Koos zich en won de partij uiteindelijk makkelijk. Een domper voor het team van BC DNPP. Marten moest toen aantreden tegen Chris. Wat het was weten we nog niet (maar Marten gaat er wel mee experimenteren) maar we denken dat Chris gedrogeerd is geweest door de vele koekjes bij de koffie en de 5 zakken met Snickers die hij
a 11 november heeft genuttigd. In ieder geval won hij ook zijn partij.
Toen was Freddie aan de beurt en wel tegen de veteraan Wim. Zijn grijze sokken pasten eg goed bij de kleur van zijn haar. BCDNNP overweegt nog om protest aan te tekenen wegens incorrecte kleding.
Wat Wim heeft en niemand anders dat zijn stoot zo goed is, maar het probleem van Wim is dat A: het te laat was en B: Hij tegen Freddie moest spelen.
Freddie won uiteindelijk in precies 61 beurten. Het vrouwelijk schoon die de tegenpartij had meegenomen als toeschouwer had inmiddels voor de nodige versnaperingen gezorgd met als klapper een overheerlijke, huisgemaakte gehaktbal. Toch wel het hoogtepunt van BC DNPP deze avond.
Voor de Goeroe niet want die is op dieet.
Ontevreden over ons spel maar rond gegeten zijn we naar huis gereden.
Pieter.

BC DNPP tegen BC Achterdeel (di 21 okt)
Ondanks het verlies bij KWW2 stond ons team nog fier bovenaan in de competitie. Met dat gegeven wilden we natuurlijk tegen het Achterdeel laten zien dat we daar niet voor niks stonden.
Pieter moest aantreden tegen Ite, altijd een sluwe vos. Begin ging gelijk op maar als zo vaak ging het bij Pieter weer mis. Toen Ite ook nog een serie van 7 eruit gooide was de nederlaag daar. Pieter kwam toch nog wel terug op het eind maar hij moest de overwinning toch aan Ite laten.
Marten moest spelen tegen Eisse, die op de weg terug is. Marten speelde een gedegen partij maar kwam toch op het eind te kort. Freddie speelde tegen Roelf-Jan. Ik weet niet wat het is maar Freddie speelt de laatste tijd goed. Kan je ook zien aan zijn gemiddelden. Als hij nu omhoog gezet gaat worden moet hij 20 punten maken. Ook nu speelde hij als een routinier en met een gemiddelde van wederom boven de 0,4 won hij zijn partij.
Uitslag 2-5 voor het Achterdeel.

Het team tegen KWW2
Met Pieter, Albert en Freddie vertrokken we naar Roden om te proberen onze pas verworven kop positie te continueren. Albert, natuurlijk in de ban van zijn vorige wedstrijd (gem 0,38), was gebrand om ook deze keer een goed resultaat neer te zetten.
Pieter moest het eerst spelen tegen Herman. Al gauw bleek dat Pieter zijn dag niet had. 11 beurten en nog geen punten op het bord, terwijl Herman de ene na de andere maakte. In 32 beurten uit terwijl Pieter op 9 punten bleef steken. Een domper van jewelste. Maar met goede moed begonnen Freddie en Albert aan hun wedstrijd. Albert speelde tegen Yvonne. Albert begon goed maar naar mate de wedstrijd vorderde ging het minder. Uiteindelijk wist Yvonne de winst naar haar toe te trekken.
Bij Freddie ging het net andersom Hij moest spelen tegen Bennie de Boer die er als een speer van door ging, terwijl Freddie de ene misser na de andere produceerde. Maar opeens waren de rollen opgedraaid. Bennie wist ze niet meer te raken terwijl bij Freddie alles goed ging. En uiteindelijk de winst pakte. Einduitslag tot 5-2 voor KWW2
NOTE: van de week bereikte ons het droevige bericht dat Bennie de Boer van KWW 2 een hartstilstand heeft gehad en aan de gevolgen daarvan is overleden. Het 2e team heeft zich hierdoor uit de competitie teruggetrokken.

BC DNPP vecht zich langs K.W.W. 1(di 30-09)

Aan spanning geen gebrek op dinsdag 30 september in buurthuis De Weme in Noordwijk.
De gladiatoren van BC DNPP moesten het deze avond opnemen tegen de heren van KWW uit Roden, een team waarvan zij het afgelopen seizoen nog kansloos van verloren.
Aanvankelijk zag het er naar uit dat het deze avond dezelfde kant op zou gaan, Marten Huisma had als eerste speler totaal geen kans tegen Erik Tjabbes die in een bloedvorm verkeerde.
Alhoewel Marten op het laatst nog sterk terugkwam en de partij met een goed gemiddelde beeindigde moest hij de partij gewonnen geven, 0 – 2 voor KWW.
Het zag er dus niet al te best uit voor DNPP, want de volgende gladiator, John van Lith, verkeerd al enige tijd in een vormcrisis.
Desalniettemin begon hij sterk aan zijn partij tegen Jan Spiegelaar en liep hij al snel uit. Dat was maar goed ook, want al vrij snel verzandde het spel van de beide heren in “bijna-raak maar toch-mis” ballen en zou de partij uitlopen op een marathon partij.
Ondanks zijn slechte spel had John uiteindelijk tóch zijn zenuwen het beste in bedwang en zorgde ervoor dat de stand weer volledig in evenwicht was, 2 – 2.
Aan Albert Dalmolen de uiterst zware taak om toch nog de winst binnen te halen in zijn op papier bijna onmogelijke opdracht tegen Albert Siegers.
Wat iedereen niet voor mogelijk hield gebeurde deze avond, Albert Dalmolen steeg ver boven zichzelf uit, boze tongen beweerden achteraf dat hij vooraf een bezoek aan de apotheek moet hebben gebracht, hoe dan ook, Albert stond deze avond geweldig te spelen, maakte de meest fantastische ballen, en met een geweldig gemiddelde haalde hij de partij binnen voor BC DNPP, 4 -2, en aangezien het percentage van DNPP ook beter was ging ook dít punt naar de thuisploeg, einduitslag: 5 -2.


Inhaalrace BC DNPP begonnen. (24-09)

Na de competitie begonnen te zijn met een 3 – 4 nederlaag tegen het 7e team van BCM stond deze keer het 8e team van BCM op het programma en daarvoor moesten de matadoren van het driebandenteam afreizen naar het verre en afgelegen Midwolda, een ervaring op zich om de geciviliseerde wereld achter je te laten en een billiardwedstrijd te spelen in de middle of nowhere......
Helaas voor de spelers van BCM8 was mental goeroe Pieter weer van de partij en hij had zijn jongens mentaal en psychisch voorbereid op de zware taak die hen wachtte, op weg naar de wedstrijd werd er flink geknuffeld tussen hem en Marten op de achterbank, en dat zou zijn uitwerking niet missen die avond.
Pieter had de eer om het spits af te bijten, was weliswaar een wedstrijd waarin het niveau op en af ging, maar het zou een uiterst spannende wedstrijd blijken te worden.
Uiteindelijk maakte Pieter zijn laatste carambole, en hij dacht de buit binnen te hebben, maar helaas voor Pieter dacht zijn tegenstander er anders over en maakte in de nabeurt nog gelijk, de stand was derhalve 1 – 1.
Marten Huisma was de volgende coryfee die zich mocht meten met een uiterst sterke tegenstander, en alhoewel Marten zichtbaar ontevreden was bij tijd en wijle speelde hij toch weer een uiterst sterke partij, met wederom een uitstekend gemiddelde. Dat was ook bitter hard nodig want zijn tegenstander zat hem constant op zijn nek, maar Marten wist uiteindelijk met een verschil van maar een paar caramboles de partij naar zich toe te trekken, 1 – 3 voor BC DNPP dus.
Na deze twee uiterst spannende partijen zou je denken dat de laatste partij niks spannends te bieden zou hebben, het zou blijken dat ook DEZE partij alles in zich had wat deze sport zo mooi maakt.
De eer was aan John van Lith om nog wat extra punten binnen te halen voor DNPP, maar dat zag er voor een HELE lange tijd totaal niet naar uit.
John zag zijn tegenstander alleen maar verder uitlopen, zijn spel wilde totaal niet lukken, ter verdediging moet gezegt worden dat wat er voor hem op tafel kwam te liggen ook uitzonderlijk moeilijke ballen waren.
Uiteindelijk kwam John toch beter in zijn spel, in het tweede gedeelte van de partij speelde hij gewoon een ijzersterk gemiddelde, en toen zijn tegenstander uiteindelijk op 1 carambole van de overwinning verwijdert was en iedereen dacht dat de partij binnen was voor zijn tegenstander, maakte John het in één keer uit met een schitterende serie van 3 caramboles, 1 – 5 voor BC DNPP.
Aangezien het percentage in het voordeel van DNPP sprak ging het extra punt ook naar de matadoren uit Noordwijk, eindstand 1 – 6 voor BC DNPP.

John.
Nipt verlies driebanders BC DNPP bij competitiestart.

Op dinsdag 9 september ging de competitie van het driebanden weer van start, en De Weme was weer het toneel van waanzinnige taferelen, hordes hysterische fans, gekleed in uiterst kleurige Oosterse kledij bezetten de parkeerplaats volledig, gezeten in kleermakerszit, genoeglijk lurkend aan een waterpijp.
Ongetwijfeld waren zij mede aanwezig om een glimp op te vangen van hun Goeroe Pieter, de ongekroonde knuffelkoning, maar helaas, Goeroe Pieter, alsmede Swami Marten Huisma hadden zich teruggetrokken in hun commune en waren niet beschikbaar voor de simpele geneugten van de edele biljartsport deze avond, wat tot teleurgestelde reacties leidde bij enkele aanwezige fans die woekerprijzen hadden moeten betalen om een kaartje te kunnen bemachtigen op de zwarte markt.

De heren Albert Dalmolen, Freddy van der Heide en John van Lith moesten dus ditmaal de kastanjes uit het vuur halen voor BC DNPP, en dit betekende een zware opgave, aangezien de tegenstanders, het 7e team van BCM79 uit Midwolda een paar uitstekende spelers in hun team hebben.

Het spits werd afgebeten door Albert Dalmolen in zijn partij tegen Jan Olsder en Albert liet zich van zijn beste kant zien en speelde een uitstekende partij, maakte een aantal schitterende caramboles, maar kwam helaas op het eind 2 caramboles tekort om de partij naar zich toe te kunnen trekken, 0 – 2 voor BCM79 derhalve.
In de tweede partij was het de beurt aan John van Lith, zijn tegenstander was er één van formaat, Herman Brouwer, en na aanvankelijk een vliegende start te hebben stortte zijn spel volledig in, de wanhoop was van zijn gezicht af te lezen na verloop van tijd.
Juist op het moment dat John zin had om zijn keu doormidden te breken besloot hij in plaats daarvan maar even naar het toilet te gaan, alle cola begon inmiddels ook al door te werken. Wat er op het toilet gebeurt is, misschien zat er wel een geneeskrachtige substantie in het water toen hij zijn handen wastte, feit was dat zijn spel niet meer te herkennen was toen hij weer aan de biljarttafel stond, en maakte hij de partij uit in no time, met een gigantisch gemiddelde NA de sanitaire stop, 2 – 2 .
In de laatste partij mocht Freddy van der Heide het opnemen tegen Jan Olsder en Freddy speelde een geweldige partij, zelden hebben de fans Freddy zo gedreven en goed bezig gezien, maar, zo goed als Freddy speelde, tegen Jan Olsder was geen kruit opgewassen in deze partij, uiteindelijk kwam Freddy maar één carambool te kort, 2 – 4 voor BCM79.
Maar aangezien Albert maar 2 en Freddy maar 1 carambool tekort kwamen en John meer dan voldoende caramboles van Herman had afgesnoept ging het extra punt voor het percentage naar BC DNPP, eindstand derhalve 3 – 4.

John van Lith.





riebanders BC DNPP krijgen deksel op de neus. ( 03-04-2008)

Soms zit het mee, meestal zit het tegen.......dit gezegde ging menigmaal door de hoofden van de mega-idolen van het driebandenteam van DNPP in hun wedstrijd tegen KWW1 in Roden.
In de openingspartij ging Marten Huisma als eerste onderuit. Na een grote voorsprong te hebben opgebouwd moest hij met lede ogen toezien hoe zijn tegenstander Erik Tjabbes hem op het laatst toch nog inpakte, 2 – 0 voor KWW.
Ach, dacht John van Lith, dat trekken we wel weer even recht.....NIET dus!
Stond Marten al slecht te spelen, John bakte er zowaar nog veel minder van, je kon duidelijk aan hem merken dat hij het voorjaar in het hoofd had en geen biljartballen en trekstoten, hij bakte er totaal niets van.
In zijn slechtste partij van het jaar moest hij zijn meerder erkennen in Jaap Leugs, die met gedegen spel de stand op 4 – 0 bracht voor KWW.
De derde partij ging tussen de de twee Alberts, Albert Dalmolen van DNPP en Albert Siegers van KWW.
Ook deze partij ging niet van een leien dakje voor DNPP, Albert Siegers ging er als een speer vandoor en Albert Dalmolen had van het begin af aan het nakijken.
Dat betekende dus 6 – 0 voor KWW, en met het punt voor het percentage betekende dit dus een 7 – 0 blamage voor de sterren uit Noordwijk.
De grote schare aanwezige hysterische fans brak in tranen uit na het zien van dit debakel, menigeen nam de gsm ter hand om goeroe Pieter op de hoogte te brengen van de onheilstijding en om hem te smeken er de volgende keer vooral weer bij te zijn, zodat iedereen weer eens ouderwets met elkaar kan knuffelen, en van wat wij uit de wandelgangen hebben vernomen heeft goeroe Pieter inmiddels al zijn baard getrimt om de volgende wedstrijd acte de présence te geven en iedereen dood te knuffelen!
Het team van KWW2 is dus bij voorbaat al gewaarschuwd, want zij zijn de volgende tegenstanders op maandag 7 april.

John van Lith.


Driebanders BC DNPP doen weer goede zaken. (vrijdag 21 mrt)

Op dinsdag 18 maart stond het competitietreffen tussen BC DNPP en DVKV uit Vries op het programma van buurthuis De Weme in Noordwijk.
Het einde van de competitie nadert weer en beide teams wilden nog even een aantal punten verzamelen om de stand nog wat aantrekkelijker te maken.
Marten Huisma mocht het spits afbijten, zijn tegenstander was Lukas Koops, een tegenstander van formaat. Helaas voor Lukas liet Marten er van het begin af aan geen gras over groeien, hij nam vanaf de afstoot het initiatief omdat vervolgens niet meer uit handen te geven. De partij werd dan ook met een zeer goed gemiddelde door Marten gewonnen, alhoewel Lukas op het laatst nog behoorlijk sterk terugkwam, 2 – 0 voor DNPP.
De 2e partij ging tussen John van Lith en Klaas Gorter en beide heren hadden nogal wat moeite om echt op stoom te komen, maar toen de aanvangszenuwen eenmaal een beetje verwerkt waren gingen ze over tot hetgene waar ze voor gekomen waren, het maken van caramboles. Een in het tweede gedeelte van de partij ijzersterke John gaf daarin Klaas het nakijken, alhoewel deze nog met een aantal knappe ballen indruk wist te maken, 4 – 0 voor de thuisploeg.
Als laatste mocht Freddy van der Heide aantreden tegen Hans van Wijk en het zat onzer aller Freddy niet bepaald mee op deze avond, want Hans had snode plannen. Met een schijnbaar achteloos gemak behaalde hij het hoogste gemiddelde van de avond en gaf Freddy geen schijn van kans, 4 – 2 derhalve, maar aangezien het hoogste percentage werd behaald door BC DNPP ging het laatste punt naar de thuisploeg, eindstand 5 – 2.

De volgende wedstrijd is op 31 maart tegen KWW in Roden.

John van Lith.


BC DNPP verslagen door BCT uit Tolbert (dinsdag 4-2-2008)

Gisteravond kon het eerste team van onze club het niet bolwerken tegen het sterke BCT. Met Melle Sinninghe, de kersverse "Kampioen van Leek"in hun gelederen ging BCT voortvarend van start. Het kampioenschap had hem waarschijnlijk vleugels gegeven want hij speelde als nooit te voren. Pieter, de eerste man van DNPP kon het tij niet keren. Op het eind kwam hij nog wel iets terug maar Melle vond het waarschijnlijk wel genoeg en maakte de partij uit in 40 beurten.
Toen was de beurt aan Freddie. Hij moest spelen tegen Raymond van Wijk, altijd een speler waar je rekening mee moet houden. Maar Freddie met de winstpartij van vorige week nog in de kop trok zich hier niks van aan. Het liep een hele tijd gelijk op en op een moment leek het dat Freddie zou gaan winnen.
Raymond maakte een serie van 3 en maakte de partij daarna uit. In de gelijkmakende moest Freddie er nog twee, normaal geen probleem. Maar nu miste hij de aquitstoot. Jammer.
Toen kwam Albert in het strijd en moest tegen Lammert Sinninghe spelen. Alle bij 15 punten en dat beloofde dus een spannende partij. Nou dat werd het.
De spelers lieten niets liggen met als gevolg dat het een monsterlange partij werd. Het liep gelijk op maar uiteindelijk ging Lammert met de winst strijken. Albert kwam net een punt tekort voor zijn eerste winst partij, jammer.
Uitslag dus 0-7
Driebanders BC. DNPP weg kwijt zonder goeroe.

Deze week stond de wedstrijd tussen DNPP en het ijzersterke team van De Poedel uit Delfzijl op het programma.
De spelers van DNPP begonnen al gehandicapt aan deze match, aangezien de geniale mentor en spirituele goeroe Pieter het verkozen had om het nuttige voor het aangename te verkiezen en er voor een weekje of wat tussen uit te knijpen naar het land van de Bokworst en de hüpsche mädels, met andere woorden, Pieter had wel wat anders om naar te kijken dan naar een paar ballen terwijl hij de één na de andere glühende Berenburger naar binnen zat te werken.
Hoe dan ook, in de openingspartij was ditmaal John van Lith als eerste aan de beurt, en hij liet er deze keer geen gras over groeien. Gesterkt door het vertrouwen in zijn nieuwe pommerance kwam er eindelijk weer eens uit wat er aan kwaliteit in hem zit.
John, in tegenstelling tot goeroe Pieter, is normaliter de bescheidenheid zelve, maar in deze partij speelde hij zijn tegenstander finaal van de tafel, de eerste punten waren weer binnen voor DNPP, 2 – 0.
Een goed begin van de avond dus, maar helaas, niet iedereen had zo’n ijzersterke psychische weerstand als John en kon zonder de steun en de aanstekelijke knuffeltherapie van Pieter blijkbaar, want deze speelronde zou een onverwachte wending gaan nemen.
Terwijl John zich inmiddels al aan het vermaken was met de vele toegestroomde groupies speelde Albert Dalmolen zijn tweede partij onder een ongunstig gesternte, want zijn tegenstander was blijkbaar van plan om het smetje wat zijn team had opgelopen in de eerste partij snel weg te werken. Albert zocht oogcontact met één van zijn team-maats, maar helaas, Marten Huisma zat beneden nog even snel een vergadering bij als tussendoortje en John was zich nog immer kostelijk aan het vermaken met een stuk of 10 groupies, hij had even geen tijd voor Albert, ergo, deze voelde zich deze avond als Remi uit Alleen Op De Wereld en gaf lusteloos zijn partij gewonnen, 2 – 2 de stand.
Alles hing dus af van de laatste partij van Marten, maar wat er met hém aan de hand was is tot op de dag van vandaag een mysterie. Waren zijn gedachten nog bij de vergadering, voelde hij zich alleen gelaten door Pieter, mistte hij de intense knuffels van zijn goeroe, wie zal het zeggen?
Feit is dat het maar niet wilde lukken, en toen het eenmaal een beetje begon te lopen was het kwaad al geschiedt, zijn tegenstander had al een dermate voorsprong opgebouwd dat er voor Marten deze avond geen eer meer viel te behalen, alhoewel hij zijn gemiddelde nog aardig omhoog wist te schroeven op het laatst, 2 – 4 voor De Poedel.
Aangezien het percentage ook in het voordeel van De Poedel uitviel kwam daardoor de eindstand op 2 – 5.

De volgende wedstrijd is uit op 4 maart naar BC Caré in Tolbert.

John van Lith.


Driebandenteam wint in Pekela
Marten Freddie en Pieter reisden af naar de Harmonie in Oude Pekela waar ze moesten aantreden tegen het altijd lastig bespeelbare spelers van BC Pekela. Met Harrie Ploeger (nr 2 van ons toernooi) en Jackie v.d. Berg (nr 1 van ons toernooi). We speelden vóór in het café dat volgestroomd was met fans van de plaatselijke spelers en natuurlijk voor het "Genie".
Freddie moest aantreden tegen Willie de caféeigenaar. De wedstrijd liep in het begin een beetje stroef maar dat kwam ook omdat Willie moets biljarten en bedienen. Commentaar uit het publiek was niet uit de lucht. Willie werd daar toch een beetje zenuwachtig wat zijn spel behoorlijk beïnvloedde.
Freddie had hier totaal geen last van en won zijn partij zeer overtuigend. Proficiat.
Toen moest "Het Genie" aantreden tegen Harrie. Het werd stil in de zaal. Harrie was totaal niet onder de indruk van zijn reputatie en begon voortvarend.
Of het nu kwam door het publiek of aan het weer maar Pieter kon geen stempel drukken op de partij. Harrie speelde alsof hij vleugels had en won de partij afgetekend. Toen was het wachten op de nummer 1 van het driebanden toernooi van Noordwijk, Jackie v.d. Berg. Een trouwe supporter, een ene Jack belde hem nog op om te vragen waar hij bleef.
De derde partij begon en het werd al snel duidelijk dat er kwaliteit bezig was. Zowel Marten als Jackie wilden het publiek tonen dat ze meer in hun mars hadden dan alleen de ABCtjes.
Het publiek was uitzinnig en toch wel op de hand van Noordwijk. Dat heeft misschien wel de doorslag gegeven want Martin wist te winnen met een zeer hoog moyenne.
Ook het extra punt werd ons toebedeeld zodat we met 5-2 wonnen.
Na afloop zijn we tussen de supporters gaan zitten aan de groten tafel en hebben ook nog de "derde" helft ruimschoots gewonnen. Want jongens wat is het laat geworden
(nog even een note van "genie": De volgende avond in het zelfde café een toernooi gespeeld en met 90% toch een plaatsje in de finale gehaald. Hij is het nog niet verleerd dus)


Weigering knuffeltherapie funest voor driebanders BC DNPP.

Op dinsdagavond was er weer een enorme toeloop in buurthuis De Weme in Noordwijk daar de mega-idolen van het driebanden-team weer aan de bak moesten, ditmaal tegen het team van Het Centrum uit Groningen.
De belangstelling voor de 5 leden van het team neemt bijna hysterische vormen aan, niemand begroet elkaar nog met “Goeiemoggel”, inplaats daarvan kijkt men elkaar diep in de troebele ogen en begroet elkaar met een innige omhelzing.
De spirituele goeroe achter dit nieuwe fenomeen, zelfbenoemd genie Pieter Potjewijd, mocht als eerste zijn kunsten vertonen aan de massaal aanwezige schare hysterische fans, en zoals het Pieter betaamt wilde hij zich weer van zijn beste kant laten zien. Helaas voor hem en al zijn toegestroomde fans was dit weer eens verre van geniaal, in tegenstelling tot wat zijn tegenstander liet zien, hij werd dan ook compleet van tafel gespeeld en had de hele partij geen schijn van kans, 0 – 2 voor het Centrum.
In de tweede partij mocht ondergetekende het opnemen tegen een gevreesde tegenstander, en zoals zo vaak de laatste weken liep het ook bij hem voor geen meter. Maar, in tegenstelling tot Pieter had John van Lith een geldig excuus, hij had gewoon last van een onwillige keu!
Hoe dan ook, het liep uiterst stroef, en hoewel hij lange tijd uitzicht had op de winst wilden die laatste 3 caramboles maar niet lukken.
Bijna de wanhoop nabij keek hij regelmatig met betraande ogen richting Pieter Potjewijd, maar die had het te druk met gezellig nakeuvelen met de tegenstander, dus hij keurde John geen blik waardig.
Uiterst bedroefd door deze bikkelharde mentaliteit van het knuffel-genie dacht John bij zichzelf: “oké, als het zo moet dan hoeft het voor mij ook niet meer”, waarop hij elke bal met opzet ging missen, 0 – 4 voor Het Centrum.
Een zware taak rustte er dus op de ranke schouders van Albert Dalmolen, maar het was hem aan te merken dat hij zwaar aangeslagen was door de negatieve en starre houding van zijn mentor en goeroe Pieter. Lusteloos en terneergeslagen liet ook hij zich naar de slachtbank leiden, waardoor de eindstand inclusief het extra punt voor het percentage uitkwam op 0 – 7 voor Het Centrum.
In een ingelaste persverklaring kondigde goeroe Pieter vervolgens een extra knuffel-training aan voor het komende weekeinde, met als uiteindelijke doel de volgende tegenstander weer eens ouderwets een veeg uit de pan te geven. De vele, met betraande ogen, op de persconferentie aanwezige fans barstten hierop in een spontane juich-aanval uit, en al knuffelend en snotterend verliet een ieder weer De Weme, wat in de wandelgangen al het Mecca van de biljartsport wordt genoemd.

John van Lith.


Knuffeltherapie werkt voor driebanders BC DNPP.

Een loodzware uitwedstrijd stond er ditmaal op het programma voor de drieband-idolen uit het idillische Noordwijk, het 7e team van BCM uit Midwolda, de trotse koploper in de competitie was voor deze keer de te nemen horde.
Het zou een gedenkwaardige avond worden met gemengde gevoelens en met tegenstrijdige belevingen.
Zelfbenoemd genie Pieter Potjewijd beet het spits af in zijn openingswedstrijd, en het moet gezegd, in tegenstelling tot legio andere keren, dat Pieter deze avond geweldig aan het spelen was. Op zich was dit enigzins verbazingwekkend, daar Pieter van te voren aangegeven had dat hij eigenlijk helemaal geen zin had om te biljarten vanwege het feit dat hij zijn hond Woody ’s-middags had moeten laten inslapen.
Blijkbaar bracht dit afscheid niet vermoedde talenten bij Pieter naar boven want hij speelde de sterren van de hemel. Helaas voor hem deed zijn tegenstander dit ook, alleen pakte die er ook nog de zon en de maan bij zodat Pieter, ondanks zijn uitstekende spel de partij gewonnen moest geven, 2 – 0 voor BCM uit Midwolda.

In de tweede partij kwam er dus een enorme druk te liggen op de schouders van John van Lith, in de wetenschap dat indien ook hij verloor de avond in zijn totaal verloren zou zijn.
John had daar blijkbaar geen zin in want hij ging voortvarend van start, jammer alleen dat zijn spel al vrij snel behoorlijk instortte. Toch al wekenlang in een vorm-crisis verkerend kwam dit het zelfvertrouwen van John niet ten goede, waarop Pieter besloot drastisch in te grijpen en het begrip knuffeltherapie te introduceren.
Met een motiverende knuffel probeerde hij John weer op de rails te krijgen, en alhoewel John bij zichzelf dacht dat hij die knuffel eigenlijk toch liever van een lekkere meid van een jaar of 25 had gehad, hij ervoer de bijna spirituele uit werking van de knuffel als een weldadige douche en hij hervond zijn vechtersmentaliteit om de partij uiteindelijk tóch nog duidelijk in zijn voordeel te beslissen, 2 – 2.

Nu was het de beurt aan Marten Huisma, en Marten, die de hele tijd met een jaloerse blik naar het geknuffel van Pieter en John had zitten kijken, moet bij zichzelf gedacht hebben, wat John kan dat kan ík ook, want hij stónd me daar toch een partij belabberd te spelen.
Het was overduidelijk dat Marten openlijk aan het solliciteren was naar een knuffel van Pieter en die kwam er dan ook. Pieter nam Marten even stevig in zijn armen en je zag het gezicht van Marten helemaal opfleuren, hij gooide zijn spel meteen in de 4e versnelling en ook hij won uiteindelijk zijn partij toch nog duidelijk, 4 – 2 voor DNPP. Daar Pieter genoeg caramboles gemaakt had ging ook het extra punt voor het percentage naar DNPP, eindstand 5 -2 in het voordeel van DNPP.
Een gedenkwaardige avond in Midwolda, met als resultaat een overwinning voor DNPP en menige nieuwe stelletjes die al knuffelend de zaal verlieten, Flower Power in Midwolda dus.
Het hele team droeg deze avond op ter nagedachtenis aan Woody, zodat deze avond de geschiedenisboeken ingaat als Woody Memorial Day.

John van Lith.

Driebanders BC. DNPP zetten opmars voort.

Na vorige week het 1e team van BC. KWW verslagen te hebben was het nu de beurt aan het 2e team van KWW om de Stille Kracht van het driebandenteam van DNPP te ervaren.
Wederom een belangrijke wedstrijd, want het 2e team van KWW stond qua punten gelijk met de matadoren van DNPP in de competitie.

Marten Huisma startte de avond met een beresterke partij en walste in rap temp over zijn tegenstander heen. Dit was niet zo verwonderlijk, daar Marten een uurtje later ook nog naar een vergadering moest, dus een beetje tempo was gewenst. Zijn ploeggenoten weten nu hoe je Marten het best kunt motiveren en hebben alvast 15 extra vergaderingen vastgelegd voor de 2e helft van de competitie.

John van Lith begon dus met een 2 – 0 voorsprong aan de 2e partij van de avond en blijkbaar had de anders immer allerte en geconcentreerde speler van DNPP daardoor last van een misplaatst gevoel van zekerheid, want het duurde een hele tijd voordat hij zich eindelijk eens een beetje ging concentreren en serieus te werk ging. Na 18 beurten had hij zeggen en schrijven 1 carambool gemaakt, dus werd het hoog tijd om wakker te worden en de koe eens bij de horens te gaan pakken. Zijn spel werd regelmatiger en uiteindelijk was er geen kruid gewassen tegen zijn eindspurt, 4 – 0 voor BC. DNPP.

Albert Dalmolen was in de 3e en laatste partij duidelijk niet bestand tegen de vrouwelijke charmes van zijn tegenstandster want hij ging duidelijk ten onder aan de psychologische druk.
In een van begin af aan verloren partij wenstte hij nog wel even net genoeg caramboles binnen te halen om het extra punt voor het percentage bij DNPP te houden, maar de 2 punten voor de wedstrijd gaf hij schijnbaar met veel genoegen aan zijn tegenstandster, eindstand 5 – 2 voor BC. DNPP.

De volgende wedstrijd is begin januari tegen Formido uit Groningen in de Weme.

John.


Wederom winst voor driebanders BC DNPP.

In hun thuisbasis De Weme stonden de heren driebanders van DNPP deze keer voor een belangrijke en moeilijke opgave tegen de heren van het 1e team van KWW uit Roden, want niet alleen staan deze heren bekend als goede biljarters, ook stonden zij voor aanvang van deze wedstrijd net boven DNPP in de competitie-ranglijst.
Het spits werd deze avond afgebeten door John van Lith, en het werd al snel duidelijk wat zijn intenties voor deze avond waren. Blijkbaar wilde hij zich revancheren voor zijn zwakkere spel van de laatste weken, want van meet af aan dwong hij zijn tegenstander met ijzersterk spel op de knieën, de voorsprong voor DNPP was een feit, 2 – 0.
Vervolgens was het de beurt aan Marten Huisma om de voorsprong verder uit te bouwen.
Alhoewel het niet al te soepel ging, bovendien was Vrouwe Fortuna ook nog regelmatig op de hand van Marten door hem regelmatig een geluksbal te gunnen, wist ook hij zijn partij binnen te halen met een uiteindelijk ook zeer goed gemiddelde, 4 – 0 voor DNPP.
In de finale-party kwam Freddy van der Heide helaas net te kort om DNPP met de volle winst huiswaarts te doen keren. Alhoewel hij een goed gemiddelde speelde was zijn tegenstander net iets te sterk . Desalniettemin was het aantal caramboles wat hij gemaakt had meer dan voldoende om er voor te zorgen dat het extra punt voor het percentage ook bij BC DNPP bleef, eindstand 5 – 2.

De volgende wedstrijd is tegen het 2e team van KWW op 11 december in de Weme.

John.

Succes voor driebanders Biljartclub DNPP in Vries..

Het duurde even voordat het driebandenteam de juiste speellocatie gevonden had van hun tegenstanders in Vries, ook het biljarten schijnt zo af en toe niet te kunnen ontkomen aan het gemak van een Tomtom.
Na allereerst een kop koffie genuttigd te hebben kon men met 2 spelers tegelijk aan de slag.
In afwezigheid van eerste speler Pieter Potjewijd nam Marten Huisma de honeurs voor hem waar op de 1e tafel en op de 2e tafel was het de beurt aan John van Lith.
Marten had zijn vizier duidelijk op scherp staan want in een ijzersterke partij maakte hij korte metten met zijn tegenstander, 2-0 voor DNPP.
Op de 2e tafel liep het allemaal een stuk stroever, terwijl Marten allang weer plaats had genomen en een paar Berenburgers achter de kiezen had was John nog steeds bezig met zijn partij. Zijn tegenstander en hijzelf hadden duidelijk hun avond niet, niettemin wist John de partij uiteindelijk moeizaam maar duidelijk in zijn voordeel te beslissen, 4-0 voor DNPP.
Tenslotte was het de beurt aan Albert Dalmolen om er voor te zorgen dat DNPP voor het eerst dit seizoen met de volle buit naar huis kon keren. Helaas voor Albert werd een goede driebander ten onrechte afgekeurd, het aloude probleem van de voorband, en dit zou later van doorslaggevende betekenis blijken. Albert zou uiteindelijk op 1 punt van de winst verwijdert blijven, maar doordat Albert wel voor voldoende caramboles gezorgd had kwam het extra punt voor het percentage ook bij DNPP terecht, einduitslag 5-2.

De volgende wedstrijd is in thuisbasis De Weme op 4 december tegen KWW.

John van Lith.